NuT-Ta-WaT N.'s profilewelcome to FlorinaParAdI...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
November 22 Second SemesterSecond Semester ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่จะผ่านมา 4 สัปดาห์แล้ว กับการเรียนแพทย์ในเทอมที่สองของฉัน ฉันตั้งใจว่าไม่ว่ายังไงเทอมนี้ฉันต้องตั้งใจเรียนให้เต็มที่ แต่ว่าตลอดสี่สัปดาห์ที่ผ่านมานี่มันแสนหนักหนาสาหัสเหลือเกิน หนักหนาจนแทบไม่น่าเชื่อ ความรู้ต่างๆที่หลั่งไหลเข้ามาในหัวของฉัน มันช่างรวดเร็วอะไรอย่างนี้นะ รู้มั้ย ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจในเรื่องต่างๆที่ทำทุกสองวัน มันช่างน่าสับสนเหลือเกิน รู้สึกเหนื่อยยังไงก็ไม่รู้ แผนการที่ฉันจะเดินทางกลับไปบ้าน ก็ต้องล่มไปเนื่องจากการเรียนที่ถูกนัดขึ้นมาโดยไม่คาดคิด ในวันเสาร์เมื่อวาน และแผนสำรองในวันเสาร์หน้าของฉันเองก็ล่มไปด้วยเช่นกัน เนื่องจากเสาร์หน้าฉันก็ต้องเรียนเช่นกัน เฮ้อ ฉันทำใจแล้วล่ะ มันก็คงเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆล่ะ ถึงแม้ว่าเรียนจบไปแล้ว ชีวิตการทำงานมันก็เป็นอย่างนี้เหมือนกันล่ะ อาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันได้ไปทำงานชิ้นหนึ่ง เป็นงานที่ต้องไปสัมภาษณ์อาจารย์อาวุโส เกี่ยวกับลักษณะของแพทย์ที่ดี งานนี้ค่อนข้างยุ่งยากนะ แต่ว่าเมื่อทำจริงๆแล้ว ฉันพบว่าได้อะไรมากมายเลยล่ะ อาจารย์ได้บอกเล่าคุณลักษณะของแพทย์ที่ดี โดยประกอบกับประสบการณ์ของการเป็นแพทย์ตลอดเวลาของท่าน ตอนนี้ยิ่งช่วยทำให้ฉันทำใจได้ดีขึ้นล่ัะ สิ่งหนึ่งที่ฉันได้รับรู้ก็คือ สถานะของอาชีพแพทย์ในปัจจุบัน ตอนนี้ แพทย์ไม่ใช่อาชีพที่ถูกยกย่องดังเช่นในอดีตต่อไปแล้ว สังคมเปลี่ยนไป แพทย์ได้เป็นเพียงอาชีพหนึ่งที่เหมือนกับเป็นลูกจ้างก็เท่านั้นล่ะ ในอดีต แพทย์เป็นอาชีพที่เป็นที่เคารพของผู้คน เวลาผ่านไป บทบาทของเราอาจะเปลี่ยนแปลงไปบ้าง แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปมากกว่าก็คือสังคม แต่นั่นล่ะ มันไม่ได้ทำให้อุดมการณ์ของคนที่เป็นแพทย์ส่วนใหญ่เปลี่ยนไปหรอกนะ ถึงเราจะไม่ได้ถูกยกย่องเหมือนแต่ก่อน แต่ฉันก็คิดว่าไม่ว่ายังไง อาชีพนี้ก็เป็นอาชีพที่มีเกียรติ และมีค่าต่อสังคมอยู่ดี ถึงสังคมจะเปลี่ยนแปลงไปแค่ไหน ก็ยังมีคนหลายคน ที่ต้องผ่านชีวิตที่ยากลำบากอย่างที่ฉันเพิ่งจะเริ่มเจอ เพื่อที่ต้องการจะได้ช่วยเหลือผู้อื่นจากโรคต่างๆ นี่ล่ะ เป็นสิ่งที่ยืนยัน ว่าอาชีพเเพทย์ก็ยังคงเหมือนเดิม พวกเราทำงานเพื่อรักษาคนต่างๆ ไม่ว่าจะมีใครเห็นค่าของเราหรือไม่ก็ตาม มันเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกดีเหลือเกิน ว่าสักวัน ฉันจะได้เป็นคนเหล่านี้บ้าง มันทำให้ฉันร้สึกว่า เราก็ยังเป็นคนหนึ่งที่มีคุณค่าเช่นกัน ตอนนี้ ก็เป็นการพักผ่อนในช่วงสุดท้าย ก่อนที่พรุ่งนี้จะต้องเริ่มเรียนต่อไป อันที่จริงฉันก็ไม่ได้พักหรอกนะ เพราะนอนตั้งแต่เมื่อวาน ตอนนี้ต้องอ่านหนังสือแล้วล่ะ ถึงแม้่ว่าฉันจะเรียนหนัก แต่ก็นะ ตอนนี้ ฉันก็ยังอยากไป Seattle อยู่ดี เป็นกำลังให้ฉันด้วยนะ ฉันเองก็จะเป็นกำลังใจให้คุณเหมือนกัน สักวันฉันคงทำสำเร็จ คุณเองก็เช่นกัน ฉันเชื่ออย่างนั้นจริงๆนะ ก็ได้แต่หวังว่าคุณจะได้อ่านข้อความที่ฉันเขียนขึ้นบ้าง ถึงแม้ว่าฉันจะไม่มีตัวตนอยู่ในโลกแห่งความจริงของคุณก็ตาม ยังไงฉันก็ขอบคุณคุณมากเลยนะ เจ ขอบคุณที่ทำให้ฉันมีกำลังใจสู้ต่อไป |
|
|
